Page
1
of
1
Last Page | Next Page |
|
vakantie
-
15.02.2012
-
Woensdag, de laatste hele dag
| Woensdag de laatste hele dag. Jongens, jongens...........het wordt wel eentonig bij ons. Sommige noemen dat sleur. Weer eerst ontbijten. Even babbelen en dan hop...........naar de sauna. We krijgen nu een Cleopatra massage. Dit houdt in dat we een chocolade bad krijgen. Ook weer een ervaring. Chocola over je hele lichaam. Weer een tip die ik mee naar huis neem. Na de massage gaan we weer naar het restaurant. Het lijkt Bosnië wel. Daar ging ik van eten naar eten en eten. Moet ik een Holland weer hard trainen ........................om die paar "ons" er af te halen. In de eetzaal zien we ook de collectielijn korte broeken van Wim S. Het klopt dus toch............als je maar lang genoeg wacht komen de korte katoenen broekjes weer in. Na het eten gaan we in de zon liggen. Wat belletjes richting het werk. Aan het van de middag gaan we tafeltennissen. Maar eerst gaan we tafelvoetballen. Willen en ik tegen een Amsterdammer en een Belg. We worden van het "kastje naar de muur" gestuurd. Je merkt dus wel dat Willem nog steeds geblesseerd is. Dus..................zaterdag niet in de basis. Dit in tegenstelling tot eerdere berichtgeving in deze blog. Gauw wisselen, Amsterdammer bij mij. Belg bij Willem( ook een goed stel, trouwens!). De hollanders winnen. Wat opviel is het taalgebruik van de Amsterdammer, een fervent aanhanger van Geert Wilders. Hè, Wim S..............niets theedrinken met,...........actie. In iedere zin komt wel een woord naar voren die niet op de basisschool wordt aangeleerd. Hierna gaan Willem en ik tafeltennissen. Willem geeft aan dat hij ooit competitie heeft gespeeld. Dus............ik ga met angst en beven de Match tegemoet. Al snel blijkt dat Willem 1 van de grondleggers is geweest van het tafeltennis. Alleen dat was in 1670. Ach..........dat mag ik niet zeggen. De eerste twee sets worden overtuigend gewonnen door mij. Hierna laat ik de spreekwoordelijke "teugels" vieren. En komt Willem een set terug. Maar de " "Roger Federer" onder de tafeltennissers slaat in de vierde set toe. Na eerst de dankbetuigingen in ontvangst genomen te hebben gaan Willem en ik ons maar eens opknappen. Immers................de sportbar lonkt weer. |
|
Comments (
1
) :: Post A Comment! :: Permanent Link
|
-
15.02.2012
-
Dinsdag Valentijn
| Dinsdag Valentijn Willem wordt heerlijk wakker. Pijn in z'n buik. Het tweede broodje had hij vannacht niet moeten nemen. Maar..........ik heb een koffer vol medicijnen bij mij, dus ook wat voor Willem's probleem. Wat gaan we doen vandaag. Zonnen, iets anders. We weten het nog niet. We bekijken het wel. We gaan eerst maar eens aan het zwembad liggen. Ik ga eens lekker naar de iPod luisteren. @Yeremy, hij blijft het goed doen!!!! Willem heeft last van z'n nek. Dus hij gaat naar de massage salon. Die gaat echt fit terugkomen uit Egypte! Aanstaande zaterdag maar in de basis starten. Ik besluit om mee gaan. Het lijkt mij wel leuk om in de Hamam te gaan. Dus we gaan met z'n tweeën naar de beauty salon. Is de Hamam "out of order". Dat is balen. Dan..........een hot stone massage. Dat heb ik nooit gedaan. Willem trouwens ook niet. Dus we zijn benieuwd. Handdoek over mijn rug. En ja hoor........de hete stenen komen er aan. Oef........nu weet ik hoe een grillplaat zich voelt. Wat is dat heet zeg. Laat die egyptische koekenbakker ook nog een steen in mijn nek vallen. Nu de massage met de stenen. Dat is echt warm. Vind ik dit nu fijn of niet......ik weet het niet. Willem vind het lekker. Eigenlijk best raar...........hij wordt toch steeds aangemerkt als de vrouwelijke van de twee!!! 's middags nemen we afscheid van Tinus en Carla. Die gaan weer terug naar Holland. Wie weet worden we penvriendinnen. Hierna gaan we voor de verandering eens naar..............het dorpje. Op naar de afspraken die we gemaakt hebben. (@Marina, smile). Daarna nog even naar de sportbar. We zijn inmiddels vaste klant. Even een afzakkertje halen voordat we aan ons valentijnsdiner gaan. We kijken er samen erg naar uit. Hoogtepunt van onze vakantie samen in Egypte.
Ik besluit nog even naar de kapper te gaan. Was weer een hele leuke ervaring. Nu ben ik geschoren door middel van flosdraad. Soms best pijnlijk zeg!
Hierna naar het restaurant. We kijken er erg naar uit. Willem wilde dit graag (hij geeft aan omdat er carpaccio op het menu staat. Ik denk..............uhhhhh...........laat ik maar niets denken). Eten was goed. We kregen alles geserveerd in hartjesvormen. Het gehele restaurant keek naar ons (ik snap echt niet waarom?). Bij ons in het restaurant zat ook Ton V. Goh, die man was zo boos, als hij handschoenen aan had gehad..............dan...............lagen ze nu in de rode zee. Het was een Rus met een dikke nek. Hij wilde niet eten, want hij vond het niet goed. Ik weet wel....................dat hij zijn valentijns avond wel kon vergeten. Zijn vriendin ging op een gegeven moment maar buiten roken. Moe maar voldaan gingen we na het romantische etentje de champions league wedstrijd kijken. Ik twee keer drie kwartier en Willem zat al snel in zijn blessuretijd. Alleen dan...............aan het begin van de wedstrijd. Uitval na 5 minuten. Op naar de volgende dag. |
|
Comments (
0
) :: Post A Comment! :: Permanent Link
|
-
14.02.2012
-
Maandag, de woestijn in naar een oase
| Maandag de eerste mooie dag en de oase Vandaag wordt het eindelijk mooi weer. Het wordt ook wel tijd. Het is hier gezellig, leuk en mooi. Maar het weer valt toch tegen. Het is tussen de 17 en 22 graden geweest. Alleen...........de wind is hier vervelend. Er staat hier een flinke wind. In de zomer zal dat best heerlijk zijn. Maar ja.........dan is het 50 graden in El Gouna. Daar hebben we alleen nu niets aan. Ontbijt was, zoals gewoonlijk weer lekker. Koffie, thee en croissantjes. We gaan vandaag eens aan het zwembad liggen. Nu maar eens in de zon liggen. Hè hè, eindelijk de zon zonder wind. In Nederland is de dooi ingevallen. IJspret over. Hier hebben we nog wel IJspret. Vanavond als dessert weer. Nu eerst genieten: bruin bakken noemen ze dat, geloof ik? iPod op, krantje lezen en genieten maar. Lekker een paar uur rustig aan het zwembad liggen.
's middags gaan we even naar het dorp. Beetje kijken, niets kopen en gewoon winkeltjes en mensen bekijken. En natuurlijk even bij de sportbar een drankje nemen. Op naar de avond. We gaan naar een oase in de woestijn. We vertrekken met de bus. Het is niet ver rijden. We worden vriendelijk op gewacht door de lokale bevolking. En door mensen van het hotel. Die zijn ook meegekomen. We krijgen allemaal een sjaal. Deze wordt omgedaan. En ja hoor...........Willem Arafat en Geoffrey Bin Laden zijn er klaar voor. Op naar de kamelen. Ik weet zeker dat ik een goede band met dit dier gaat krijgen. Ik kan goed met dieren omgaan. En volgens mij teamgenoten schep ik echt een band met dieren! Maar niets is minder waar...........Willem heeft een goede band met het "het schip van de woestijn". Het dier begint zelfs te knorren als Willem de kameel aait. Willem blij, ik blij............ben ik niet de enige meer. Tijdens het eten(BBQ) krijgen we een avondvullend programma. Het begint met de disco voor de kleintjes. Zijn allemaal laven en tuinkabouters (komt dat bekend voor.................wordt in de kleedkamer ook weleens geroepen). Hierna komen een aantal optredens, waarvan 2 het vermelden waard zijn. De eerste was een jongeman, danst derwisj. Dit deed hij zo goed, hij bleef maar draaien. Iedereen werd er al duizelig van door er naar te kijken. Maar hij bleef maar doorgaan. Ontzag......... De tweede was de buikdanseres. Mooie vrouw, met een geweldig figuur. Leuk om naar te kijken en deze dans gaf mij gelijk weer tips voor thuis. Was een leuke avond. En op de terugweg naar het hotel bedachten we nog dat we maar een afzakkertje moeten nemen. En ja hoor..........."Peanuts Bar".........here we come. Biertje, cocktail. Jullie mogen zelf invullen wie wat neemt. De twee andere stellen waren er ook bij (oeps........................... Nu praat ik al over stellen, alsof Willem en ik?). Sommige de afbraakwijn, de andere aan het bier. Willem en ik gaan nog even naar het dorp om een afzakkertje te halen. Immers.............op 1 been kan je niet leven. Trouwens, het gaat steeds beter met de knie van Willem. Al heeft de lokale apotheek in 10 dagen zijn gehele jaaromzet binnen gehaald. Bij de sportbar zijn buikdanseressen. Deze staan heerlijk op de tafels en stoelen. Dus...............de mannen hebben het weer naar hun zin. We komen trouwens in gesprek met de lokale zendeling. Een bijzondere Engels man. Gekleed in een "Jezus gewaad" en met een grote ketting waaraan een kruis hangt. Hij geeft aan dat hij schrijft over het "oude Egypte". Kan wel kloppen..........en volgens mij is het een autobiografie. Wat een vent was dat. Zelfs zijn tanden kwamen uit de tijd van de farao's. Ook hij heeft geen aanvullende ziektekosten verzekering. Willem en ik hebben nog even geopperd om hem mee te nemen naar Nederland, om als opblaaspop te fungeren(!!!!!!???). Hierna wordt ik aangeklamd door de lokale "Xaviera Hollander". Een Duitse mevrouw op leeftijd(zeg maar...........gemummificeerd). Ze woont al jaren in Egypte nadat ze door haar man was verlaten (begrijpen Willem en ik totaal niet....................?). En nu gaat ze met mij een babbeltje maken. Ze vraagt of ik Duits spreek. En ja hoor, Jeff gaat over op vloeiend Duits (hebben al die jaren Havo toch nut gehad!). Ze vraagt gelijk mijn privé leven uit. Of ik getrouwd ben, en nog veel meer vraagt ze. Wij geven oppervlakkige antwoorden. Ze bevat het toch niet, ze valt bijna van de kruk en moet door de lokale ober :)) naar een taxi worden gebracht (lees: tuk tuk). Bijna weer een dag voorbij met weer een aantal belevenissen. Voordat we terug gaan eerst even naar de lokale shoarmaboer. Paar broodjes scoren voor weinig. Zal wel een droge mond worden morgenochtend. |
|
Comments (
0
) :: Post A Comment! :: Permanent Link
|
-
12.02.2012
-
Snorkelen
| Snorkelen. Oef.........wat moet ik vroeg op. Wekker gaat om 6:45. Althans........ Die van Willem. Balen. Ik wilde er eigenlijk om 7:50 uit. We moeten immers om 8:00 verzamelen. Maar bij Willem is het net als bij mij thuis. Ruim op tijd. We worden met het busje naar de haven gebracht. We zitten met alleen maar Nederlanders. Dat had Annie ons verteld. Maar tot ons genoegen komen er ook nog 10 Duitsers aan boord. We gaan varen, krijgen uitleg over het snorkelen enz. Het is verschrikkelijk lekker weer. Zon, blauwe lucht en geen wind. Dus wij hebben het allemaal naar onze zin. De schipper lijkt sprekend op de kapitein van de Costa Concordia. Dat beloofd veel goeds. Ik geef aan dat we vanavond op het nieuws komen. Schip gezonken in de rode zee. 10 Duitsers overleden........... Alle Nederlanders gered. (kom op jongens............het is cabaret!!!!). We gaan snorkelen. Echt een schitterend koraalrif met heel veel mooie vissen. Ik heb de camera van Willem gekregen. Moet foto's maken en genieten van het koraalrif. Dat moet ik later bekopen. Mijn hoofd tolt en draait als ik weer op de boot ben. Duurde een uur voordat ik bijkwam. Inmiddels heeft de bewolking de overhand gekregen. bewolken, bewolking en dus koud. Goh, goh. Echt een zekerheidje................Egypte. Maar we hebben vandaag echt genoten. Er zitten echt schitterende foto's bij. Voor de liefhebber wil ik ze best weleens laten zien. Rond 16:30 zijn we weer terug. Net op tijd voor Feyenoord..........alleen wordt nergens uitgezonden. Dan maar via mijn iPhone. Samen oor en oor aan de iPhone. Mensen in de omgeving blijven denken...........wat leuk......Zo'n stel!!!! En ze zijn zo lief voor elkaar. Morgen gaan we de woestijn in. We gaan naar een oase. Lijkt ons wel leuk en een belevenis. Rijden op kamelen. Ook krijgen we in de oase een voorstelling, van buikdanseressen. Ik verheug mij er nu al op. Weer een dag voorbij. |
|
Comments (
0
) :: Post A Comment! :: Permanent Link
|
-
11.02.2012
-
Zaterdag, rust
| Zaterdag 11 februari Vandaag een rustige dag. Eerst weer eens lekker ontbijten. Ragab klamt Willem gelijk aan. Of.............wij niet aanstaande dinsdag in "Chez Pascalle" willen eten? Valentijnskaart menu. Ik vind het prima........en dus nodigt Willem mij uit voor Valentijn. Sorry Marina................ik heb dus ook een geheime...............! Willem gaat zijn nek loslaten maken door de masseur. Wie weet zal zijn knie ook wat ontspannen dan. Ik denk dat voor meerdere veteranen een nekmassage goed zal doen. Sommige van ons kijken alleen maar naar beneden namelijk. Ik ga rustig aan het zwembad naar de iPod van yeremy luisteren. De iPod doet het nog steeds goed. Zal wel door het weer komen, yeremy. Thuis zal die het wel weer niet doen. In de middag gaan we het dorp weer in. Kijken naar winkeltjes. Kijken........kijken..........misschien iets kopen. We zoeken wederom iets leuk voor de kids. Maar ja.......wat? Suggesties? Beeldjes genoeg hier. Er wordt aangegeven dat het authentiek Egyptisch is. Ik vertel de beste man dat ik in Ghana precies hetzelfde heb gezien. En daar werd het echt met de hand gemaakt. Dat heb ik zelf gezien. Okay, ik geef de man gelijk........hij blij. Alleen hij heeft niets verkocht. Ook nog even naar de golfbaan met de tuk tuk. Ik wil wel even achter het stuur en laat een foto maken. Onderweg zwaai ik naar iedereen. Nu weet ik ook eens hoe dat voelt. "Landgenoten".
Bij de golfclub kijken voor een leuke golfpet. Geen leuke gevonden voor Yeremy. Dan maar wat anders kopen voor Yeremy. Terug naar het plein met de cafés. Het wordt immers tijd voor een irish coffee en een biertje. Willem de koffie, ik een biertje. Ik denk dat wij na de voetbalwedstrijd met de veteranen op zaterdag geen wijn meer hoeven te halen. Maar.................moeten zorgdragen voor irish coffee. We komen bij het sportscafe. Lulu wordt onze serveerster. Mooie meid. Alleen in haar zorgverzekering worden de tandartskosten niet vergoed. Lijkt......... Nederland wel! Wij krijgen zelfs chips van Lulu. Van het huis zegt ze erbij. Niemand anders krijgt ze, alleen wij. Zal dat door Willem komen?............ Denk ik niet. Ik ben jonger en heb toch meer haar. Willem aan de irish coffee. Hij kijkt er naar, en geeft aan dat er wel heel veel witte vlokken in de coffee zitten (poeder.........Fred?). Hij wisselt de coffee in voor een biertje. En drinkt gezellig met mij mee. Sunderland- Arsenal is geen zak aan. Robin van persie krijgt maar 1 echte bal in de tweede helft. Moe maar voldaan gaan we weer terug naar het resort. Richting avondeten, het is immers al 20:00. Ff tussendoor......Willem heeft nog een mobiel toestel uit 1850. Een koelkast. En het sms-en van Willem duurt minuten. Dan vraag ik steeds: hoeveel sms-jes heb je nu verstuurd....................? Willem geeft dan aan "twee zinnen". Daarna richting de peanutsbar. Daar komen we Tinus en Carla weer tegen. Weer gezellig gebabbeld. Nu over stappen en trainingskampen. Zelfs de geit komt ter sprake. Daar snap ik zelf helemaal niets van. Hier lopen kamelen en geen geiten!!! Vroeg naar bed. Want we gaan snorkelen op zondag. Het beloofd mooi weer te worden. Dus nog even met Marina whats' Appen en rond 1:30 ga ik mijn mandje in. Willem ligt er al een tijdje in. Dus de weg naar huis is niet zo moeilijk. De boomzaag staat aan. |
|
Comments (
0
) :: Post A Comment! :: Permanent Link
|
-
10.02.2012
-
Donderdag, bijkomen
| Donderdag 9 februari. The hangover
Vandaag maar rustig aan doen. Die man met die hamer is vanochtend toch langs geweest.
Laten we maar eens bij het zwembad gaan liggen. in het zonnetje. Alleen........ Waar is die zon?
Ja hoor achter de wolken. En dan staat er ook nog een wind. Heerlijk hoor.
T-shirt aan, handdoeken over je heen en genieten maar.
Na een klein half uur komt de oplossing. Massage.
Dus wij met z'n tweeën naar het beautycentrum.
We starten in de sauna. 90 graden. Heerlijk. Alleen Willem gaat geloof drie keer dood. Hij vindt er geen zak aan.
Misschien optie voor de veteranen. Je komt er als herboren uit.
Ton V zal het wel naar zijn zin hebben dan.
Hierna peeling en schubben van anderhalf uur.
Heerlijk, echt bijkomen heet dat.
's middags in een tuk tuk naar downtown. De "kleiweg" van ElGouna.
Wij in die tuk tuk. Aangegeven dat wij naar downtown willen.
Zitten we net, ramen open. Zijn we er al. Echt 1 minuut gereden. Dan maar tegen de chauffeur gezegd, rondrijden maar. We moeten wel waar voor onze 50 eurocent hebben. Dus 10 minuten in de tuk tuk rondgereden. Drie keer hetzelfde gezien.
Uitstappen, vriendelijk lachen naar de chauffeur en wegwezen.
Op zoek naar een vest. Heerlijk zo'n zekerheidje.
Ik bedoel Egypte..........altijd zon. We hebben nog geen zon gezien, alleen wolken en veel wind.
Winkeltje in, winkeltje uit. Willem een vest passen. past hem prima vind ik. Maar ja, ik heb daar geen verstand van. Thuis zeg ik ook dat alles goed staat. Willem koopt het vest uiteindelijk niet. Zit geen model in.
Op naar het volgende winkeltje. Daar worden we aangesproken door een Egyptenaar.
Wat is sofienummer?
Wij die beste jongeman uitleggen wat dat is. Snappen? Nee, maar wel vriendelijk knikken.
Ben toch wel nieuwsgierig geworden. Vraag om zijn papieren. En ja hoor, akkefietje met de Nederlandse regering. Hij moet een verweer schrijven. Wij praten nog even met hem door en geven dat de PVV (lees: Wim S) alles vergoed.
Op naar de thee. Geen bier nog. Het is toch nog te vroeg daarvoor (16:00).
Ober zet de terrasverwarmer aan. En eindelijk worden we ook een beetje warm.
Willem neemt natuurlijk een Irish coffee.
Na twee thee en twee Irish coffee, kijkend naar de dreigende bewolking. gaat het nu wel of niet regenen?
We lopen wel terug. Het is immers twee minuten lopen.
We gaan voor het eerst avondeten in het buffetrestaurant. Belgische eigenaren. Dus........Hollandse kost.
Rond een uur negen klaar met eten. We gaan een afzakkertje nemen in de "Peanuts Bar". Daar is een karaoke.
Daar komen we de bloembollenteler tegen.
Hij vindt ons erg rustig. Dat klopt ook wel. We komen nu pas bij.
Leuk gepraat weer.
Carla (man van de bloembollen handelaar, Tinus) dacht dat Willem de vrouwelijke van ons twee was.
Ik bevestig dat gelijk. Er kan natuurlijk maar 1 echte man zijn (toch Marina?).
En een echte vent neemt natuurlijk een biertje. Dus ik ga over op het bier. De eerste valt een beetje tegen. Trouwens, bier uit een longdrink glas blijft apart. Maar na nummer twee smaken ze beter.
Willem gaat eerder naar de kamer. Ik blijf nog even met Tinus hangen aan de bar. Praten over.........vul zelf maar in.
Okay dan........voetbal en vrouwen.
Ik ga na een uurtje ook maar mijn mandje opzoeken. Ik hoor willem al van een afstandje. Dus ik weet precies waar de kamer is. Ik hoef alleen af te gaan op het geluid. Er staan geen palmbomen meer in de omgeving. Die zijn allemaal omgezaagd.
|
|
Comments (
0
) :: Post A Comment! :: Permanent Link
|
-
10.02.2012
-
Hurghada downtown
| Hurghada downtown en shoppen.
Donderdag maar eens een dag shoppen voor Marina en Yeremy. En natuurlijk voor Steven en Esther. Je moet wat met dit weer. Het is warmer dan in Holland...........dat dan weer wel. Maar voor de rest. Door de wind is het truienweer. Maar dat wil en doe ik niet. Ik ben in een zonnig land.....en zal mij zo gedragen ook. Eerst weer ontbeten. Daarna naar een taxi zoeken. Taxi snel gevonden. Afspraak gemaakt over de kosten. Dus dat kon geen probleem meer zijn. Onderweg afgesproken dat de taxichauffeur ons ook terug zou brengen. Hij komt uit Luxor en heeft hele verhalen over de streek waar hij vandaan komt. Hij wil ons wel rondleiden. Onderweg belt hij even. Dat mag,doen ze weleens vaker. Carkit kennen ze niet in Egypte. Trouwens, wij zijn er nog steeds niet uit of ze nu links of rechts rijden. Ze rijden in ieder geval raar. Chauffeur vroeg aan ons waar we afgezet wilde worden. Aangegeven dat wij Bij het shopping centre afgezet wilde worden. Zo gezegd, zo gedaan. Niet dus......... We worden afgezet in een achterstandswijk van Hurghada. Bij een authentiek Egyptische winkel. En ja hoor......... Natuurlijk moeten wij naar binnen. En ook de thee wordt ons aangeboden. En dat we dat vooral moeten nemen. Egyptische gastvrijheid wordt dat genoemd. Willem zier er tegen op. Ik zeg dat het goed is. Ik heb in de koffer ook nog antibiotica voor hem. Dus dat moet goedkomen. Duurt natuurlijk even. En ondertussen worden we de winkel rond geleidt. We hoeven niets te kopen. Maar........... Thee op, wij weg. Maar het neefje van de eigenaar loopt met ons mee. Hij wil onze gids zijn. Hij ziet, volgens ons dollartekens in zijn ogen. Maar wij hebben alleen maar euro's en ponden. Dus die vlieger gaat niet op. Dat willen wij niet en dat geven we dus ook aan. Hij boos/ verontwaardigd en neemt ons mee terug naar de winkel. Daar wordt verteld dat we toch het neefje moeten volgen. Doen we natuurlijk niet. We gaan zelf op stap. Oprotten met die egyptische gastvrijheid. De eerste de beste winkelstraat gaan we in................... Foutje bedankt. We worden echt letterlijk iedere winkel ingesleurd. Niet echt leuk met de zwakke knie van Willlem. Daar moeten we natuurlijk rekening mee houden. Aan het einde van de straat naar links, hopen op betere winkels. Een eind gelopen. Langs een moskee met kogelgaten. Veel mannen met jurken. En dan de volgende straat maar weer naar links. We lopen op ons gemakkie langs de winkeltjes. althans, ik wel........... Willem krijgt het steeds benauwder. Kinderen komen naar buiten om zonnebrillen te slijten aan ons. Maar er is toch geen zon.... Dus nergens voor nodig. We gaan dieper en dieper Hurghada in. We zien de armoede komen. Er komen steeds meer sloppen huisjes. Doet mij denken aan Ghana. Zelfs ezels met karretjes komen te voorschijn. Wel een leuk gezicht. Maar het typeert wel de wijk waarin wij wandelen. Willen voelt zich totaal niet op zijn gemak en besluiten maar terug te gaan richting de hoofdstraat. Daar houden we een taxi aan. Voor €4,00 brengt hij ons naar de juiste plaats. En dat duurde nog een kwartier. We komen er nu echt achter dat we zijn bedonderd door de vorige taxichauffeur. Geld kwijt dus. Nu op zoek na souveniers. En nog wat anders wat opvalt. We zijn niet meer de enige blanke mensen die er rondlopen. In de andere wijk wel. Daar waren we echt de enige twee blanke mensen. Eerst maar een terrasje pakken, het is immers mooi weer. Nooit gedacht. Maar...... Windstil en strak blauwe lucht. Biertje gepakt. Bijkomen van ons avontuur in downtown Hurghada. Zo....... Kadootjes zoeken. Voor de kids en de vrouwen. Maar wat moet je die gasten nu geven. Ze hebben alles al. Al zullen ze dat zelf natuurlijk ontkennen. Maar in vergelijking met wat wij downtown hebben gezien zijn onze kinderen echt verwend. Na een aantal winkels gezien en bezocht te hebben..... Hebben we wat gevonden voor die twee gasten van dertien. Ik zeg natuurlijk niet wat het is, want dan is de verassing weg. Het heeft in ieder geval niets met de playstation te maken. Nu nog voor de dames thuis wat vinden. Maar da's niet makkelijk. Je moet natuurlijk iets hebben wat speciaal is. Uren en uren hebben wij rondgelopen. Door iedere egyptenaar natuurlijk naar binnen geroepen. Totdat wij worden aangesproken door een jongen. Ik loop door, Willem niet. Die jongen herkent ons van het hotel. Hij werkt daar. Woont met z'n familie in Hurghada en heeft natuurlijk ook............. een winkel. Wij worden weer vriendelijk uitgenodigd en de halve liters bier komen al weer op tafel. In Egypte kennen ze geen Sonnemansie. Hebben we hier wat gevonden. Weet ik niet, merken we volgende week wel. Dan hebben we nog een keer afgesproken met Sharif. Willem heeft honger en vertrouwt het voedsel in de Egyptische restaurants niet. Ik ben Ghana gewend, dus hier zal het ook wel goed zijn. Dus wat doen we? Mac Donalds. Willem heeft het gelijk naar zijn zin. Lekker hoor, die Egyptische Mac Donalds. Na het eten gaan we terug naar het hotel. Met de taxi natuurlijk. Voor €8,00 komen we weer terug. En ja hoor, ook deze taxichauffeur rijdt in het midden. We komen zelfs spookrijders tegen........dus Willem is weer 10 jaar ouder. hij loopt, na deze dag, inmiddels al tegen de 70 jaar. Ff bijkomen. We gaan 's avonds eten in "Chez Pascalle". Maar eerst een drankje doen in de "peanuts bar". Daar komen we Tinus en Carla weer tegen. En hoppa...........de wijn wordt als water gedronken. Ik niet............ik heb dat ooit eens gedaan. Doe ik nu niet meer. Er zijn hier ook dieren. Een ander stel sluit aan. Leeftijd van mijn ouders ongeveer. De man van dit "stel" (apart stel. Maar dat laten we even in het midden.......want ze zijn alleraardigst) vraagt alles over de iPad. Die gaat hij nu aanschaffen. Lijkt mijn vader wel. Die wil ook een eigen iPad. We gaan uiteindelijk met zijn 6 eten. Veel wijn voor vijf personen en een water voor mij. Wederom heerlijk gegeten. En..............ff raden. Op naar de "peanuts bar". Afzakkertje halen. De meeste nemen afbraakwijn. De wijn in het restaurant is lekkerder. En ik ga aan het bier. |
|
Comments (
0
) :: Post A Comment! :: Permanent Link
|
-
8.02.2012
-
Aankomst
| Woensdagochtend wakker geworden in een luxe hotel. Heerlijk ontbijt genomen en daarna op naar de bus.
Om half tien worden opgehaald vanaf het hotel. Weer richting het vliegveld. En weer wachten natuurlijk.
Drie keer alles af doen. Zeer strenge bewaking in Egypte.
Ligt aan Willem denk ik, maffia uiterlijk. Ligt natuurlijk niet aan mij.
Ik heb, zeggen andere, een dikke nek, russisch uiterlijk.
En ik weet........dat zijn uiterst vriendelijke mensen. dus daar ligt het niet aan.
Weer wachten. Ingesprek gekomen met een bollenteler handelaar.
Komt uit julianadorp. Leuk meegesproken. Alleen jammer dat hij voor Ajax is.
Het voordeel hiervan is dat we gelijk een goed gesprek hebben. ................Gaat niet zo goed in Amsterdam hè!!!!!
Wij vrolijk, hij minder blij.
20 minuten vliegen en weer landen in hurghada. Het is daar kouder dan in Marsa Alam.
Maar dat mag dat de pret niet drukken.
Ik heb een korte broek en t-shirt aan.
Willem een lange broek en vest. Maar ja, ik ben op vakantie en dan wil ik dat gevoel hebben ook.
In Holland min 12 hier 19 graden.
Op naar de bus. Daar zet ik de koffers in het laadruim van de bus.
En ja hoor, buschauffeur komt er aan en vraagt........... Geld.
Ik zeg dat ik de koffers er zelf heb ingezet.
Nema problema hoor ik. Willem wijst de koffers aan en de buschauffeur haalt ze er netjes uit.
Zet de koffers weer terug in het laadruim en krijgt een kleine tip.
Chauffeur tevreden.
Wij nu bekend met de werkwijze van de Egyptenaren.
Zal nog wel erger worden.
Op naar het hotel. Een ritje van 20 minuten. Onder weg 1 militair gezien, voor de rest rustig hier. wat die militair daar doet weten we niet. Echt "in the middle of knowhere". Een soort opzichter, denken wij. Geen opstanden gezien.
Wel veel leegstand, en niet afgebouwde gebouwen.
Hier ook recessie. Of toch vanwege alle conflicten in Egypte?
Wie weet.
In het hotel worden we opgevangen door Annie, eigenaresse van het hotel. Een aardige dame.
Ze had trouwens ook account manager kunnen zijn...........ze verkoopt van alles.
Zelfs verkeersborden in de woestijn.
Dat zie ik iemand anders haar niet nadoen!!!
Hotel kamer is normaal, geen extra luxe. Maar gewoon. Met airco.
Bedden verdelen. Het ene bed aan de ene kant van de kamer. De andere, aan de andere kant.
Je moet natuurlijk niet de kat op het spek binden. Zo komen er weer praatjes.
En dat willen wij natuurlijk niet.
Trouwens, nog geen geit gezien in Egypte.
Koffers uitpakken. Kast indeling maken. Willem de bovenste plank. Ik kan daar toch niet bij.
Het resort rondlopen en alles een beetje verkennen.
Iedereen weet wel waar je dan oplet: waar staan de brandblussers, waar zijn de uitgangen. En waar is de EHBO post.
Dat doen wij natuurlijk ook. Nadat we eerst alle restaurantjes en cafés hebben gezien.
Maar toen hadden we geen tijd meer. Dus waar de EHBO post is weten we niet. Maar Willem heeft bedrijfshulp verlening. Dus als er wat gebeurt met iemand, Willem erbij halen en dan.........."heel hard Help roepen".
's avondspits eten in "chez pascalle". À la carte restaurant. Heerlijk gegeten met live muziek.
Een pianist met drie weken ervaring.
Daarna nog even na de "peanuts bar" . Een drankje en dansje. Gezellig hoor.
Althans ik dansen en Willem aan de bar staan. hij geeft aan: Last van knie. Kan ook zijn dat hij geen ritmegevoel heeft.
Alhoewel Willem aangeeft dat hij vroeger heeft gedanst (Engelse wals etc, geen Latijns. Weten we oom gelijk waar die bewegingen in hè veld vandaan komen)
Daarna slapen, die laatste cola had ik niet moeten nemen. Daar zal ik nog wel spijt van krijgen.
|
|
Comments (
0
) :: Post A Comment! :: Permanent Link
|
-
8.02.2012
-
Het vertrek
| 7 februari 2012
7:15 vertrokken naar Schiphol. Eerst naar moordrecht om de dochter van Willem op te halen.
Kim gaat voor 5 dagen naar engeland. Daar gaat ze klussen bij haar oude stage adres, de dierentuin.
Op Schiphol aangekomen inchecken, koffers afgeven en door de douane. Hierna tax free shoppen. Luchtje gekocht voor mijzelf ( heb ik nodig).
Op naar een restaurant. Bak koffie en een broodje scoren.
Op naar gate D49. Weer tassen laten controleren, weer alle ijzerwaar weer afdoen. En door de metaaldetector.
Nu het vliegtuig in.
We zitten op stoelen 16B en C. Met veel beenruimte. Dat heb ik wel nodig met mijn lange benen. We zitten in het midden van het vliegtuig, boven op de vleugel. Ik krijg extra instructies om de nooddeur te openen.
Ik mag het van de steward niet eens proberen.
Na de gebruikelijke uitleg gaan we taxiën. Eerst naar een parkeerplaats, waar er liters anti-vries op de velugels worden gespoten. Het mag vooral niet vast zitten, de roer kleppen.
We kregen geen eten aan boord. Oh, ze kwamen wel langs....maar het meeste was al op. Dus geen saucijzenbroodjes en bittergarnituur.
Dan maar koffie en een sandwich broodje.
Op naar Marsa Alam.
Daar het vliegtuig weer voltanken, passagiers erin. En op naar Hurghada.
En hop.... Daar gingen we weer. Taxiën naar de polderbaan van Marsa Alam. Alleen het duurde wel erg lang, het taxiën. Misschien rijdend naar Hurghada.
Maar nee hoor, we stonden weer stil en de piloot kwam uit zijn cockpit.
Motorpech. Aandrijfas van de linkermotor kapot.
Piloot geeft dat er naar gekeken wordt en dat er dan naar een oplossing wordt gezocht.
Na 60 minuten komt de piloot weer terug. Er kan niet meer gevlogen worden. Er moet een onderdeel uit holland komen met monteurs.
En dat wordt........morgen.
Dus Transavia heeft een hotel geregeld voor alle passagiers.
Eerst mogen de passagiers eruit die als laatste ingestapt waren. En na drie kwartier mochten wij er ook uit.
Visum regelen. Douane door en maar weer wachten.
De bus komt over vijf minuten, wordt aangegeven. Ik weet vanuit mijn periode in voormalig Joegoslavië en Ghana dat deze vijf minuten standaard drie kwartier is.
Dan maar sloffen sigaretten kopen. Kan geen kwaad, heb ik toch iets gekocht in Egypte.
Bussen komen er aan, koffers op dak en rijden maar.
Op naar hotel.
Zonder licht met licht, het maakt de chauffeur allemaal niets uit. Als het maar hard gaat.
We hebben de route kaart van Wim S. Dus dat moet goed komen.
Een maal aangekomen zien we een schitterend hotel omgeven door zand, zand en nog eens zand.
Even opfrissen en daarna eten. Heerlijk met een biertje. Transavia betaald. 's avonds in de bar nog wat nemen. En dan rustig het mandje in. Woensdag weer vliegen.
|
|
Comments (
0
) :: Post A Comment! :: Permanent Link
|
|
|
